كه از وحى الهى سرچشمه گرفته‌اند - و اهل بيت نگهبان و نگهدار آنها مىباشند - بىسرپرست مانده و از نشو و نما افتاده و تدريجاً تغيير ماهيت خواهند داد . چيزى كه مىتوان گفت ، بيشتر از هر چيز در اين جريان شيعه را نگران و متوحّش مىكرد ، اين بود كه مىديدند 14 عده‌اى از اشخاصى كه مورد سوء ظن بوده و سابقهء خوشى در اسلام نداشتند ، بيشتر از همه سنگ خيرخواهى اسلام و مسلمين را به سينه مىزنند ! علاوه بر اين ، جمعيت منافقين 15 كه تدريجاً در اسلام نشو و نما پيدا كرده و در اواخر عهد نبى اكرم عدهء قابل توجهى شده بودند و در طول زمان بعثت از هيچ‌گونه دسيسه‌بازى و كارشكنى و سوء قصد نسبت به نبى اكرم صلى الله عليه و آله فروگزارى نمىكردند و شمار بسيار زيادى از آنها 16 در مدينه و در ميان صحابه و خواص رسول بودند ، با درگذشت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و انعقاد خلافت انتخابى و بيرون آمدن آن از انحصار اهل بيت ، يك مرتبه همهء سر و صداهاى منافقين خوابيده و همهء كارشكنىهاى داخلى پايان پذيرفته و نارضايت‌هاى آنان تبديل به رضايت گرديده و به عنوان « كل من رأى النبى و روى عنه » همگى داخل جرگهء اصحاب و مشمول روايت « أصحابنا كالنجوم » 17 شدند . اينك توضيح بيشتر دربارهء مشكلاتى كه شيعه پيش‌بينى مىكرد :